Ατομικές Ευθύνες και Συλλογικά Λάθη

Σέβομαι απόλυτα τις ιδέες που εξέφραζε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν τον παρέλαβε ο Τσιπρας στο 3%. Και πιστεύω ότι πρέπει να αποτελούν την αφετηρία για την πολιτική τοποθέτηση της σύγχρονης κεντροαριστεράς. Όμως αν θέλουμε να διεκδικήσουμε την εξουσία, οι θέσεις αυτές πρέπει να μετεξελιχθούν. 

Όχι να αλλοιωθούν. Να υποστούν μια διαδικασία ωρίμανσης. Να εξασφαλίσουν ευρύτερη αποδοχή. Να περάσουν τη βάσανο της εφαρμοσιμότητας. Και να μπορούν να σταθούν σε μια ολοκληρωμένη κυβερνητική πρόταση, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών κεκτημένων του σήμερα και των αναγκών του αύριο.

Δυστυχώς υπάρχουν ακόμα στελέχη στο ΣΥΡΙΖΑ που δεν το κατανοούν αυτό. Ή δεν συντάσσονται με το στόχο της διεκδίκησης της κυβέρνησης. Πιστεύω ότι ο ίδιος ο Τσίπρας το κατανοεί απόλυτα και τον θεωρώ ιδανικό (αν όχι τον μόνο) που μπορεί να συγκεράσει τη θεωρία με την πράξη. 

Στο οριακό σημείο όμως που έχει βρεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτοί οι δύο κόσμοι εντός του δεν μπορούν να συνεχίσουν να συνυπάρχουν. Ή οι "καθαροί" θα αποχωρήσουν (για να ακολουθήσουν την πορεία όσων πίστεψαν ότι πρέπει να γίνουν οι "Φρουροί της Επανάστασης) ή ο Τσίπρας θα φύγει. 

Ο κόσμος της παράταξης, για όποιον θέλει να τον αφουγκραστεί, με τη συμμετοχή του στο άνοιγμα του κόμματος που έγινε πρόσφατα και την στήριξη του προσωπικά στον Τσίπρα, έχει πάρει θέση. Μπορούν βέβαια να τον αγνοήσουν για άλλη μια φορά. Απλά θα είναι η τελευταία. 

Υ.Γ. Υπάρχουν πολλά αξιόλογα νέα στελέχη, και ο ίδιος ο Τσίπρας το έχει δει, τα προωθεί και τα χρειάζεται δίπλα του. Θα πρέπει όμως πρώτα να ασχοληθούν να χτίσουν ξανά την πολιτική βάση και την επικοινωνία του μηνύματος και μετά να ψάξουν για την προσωπική τους ανέλιξη. 

Το πρώτο που πρέπει να δουν στο ΣΥΡΙΖΑ είναι το πρόβλημα της επικοινωνίας του μηνύματος. Και δεν μιλάω μόνο για τα ΜΜΕ και τα σόσιαλ. Πέρα από τον Τσίπρα και ορισμένα - μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού- νεώτερα κυρίως στελέχη, κανείς δεν έβρισκε ευήκοα ώτα.

Για να το πω ωμά Σύντροφοι: Σηκώναμε το τηλέφωνο να καλέσουμε σε κάποια εκδήλωση και μας το κλείναν. Αναφερόμασταν σε στελέχη (με διαδρομή και προσφορά) κι εισπράταμε απαξίωση. Κι όσοι κάθονταν να ακούσουν σου έλεγαν, "οκ ο Τσίπρας καλός είναι αλλά οι άλλοι δεν είναι σοβαροί". 

Ποιοί από τους υποψηφίους μας κατάφεραν να οργανώσουν εκδηλώσεις με αξιοπρεπή αριθμό ψηφοφόρων; Πόσοι έφεραν προσωπικές ψήφους στο κόμμα; Θα εκπλαγούμε δυσάρεστα αν διερευνήσουμε πόσοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ γιατί γουστάραν κάποιο συγκεκριμένο υποψήφιο. Και ειδικά στην περιφέρεια. 

Κοροιδεύαμε τον Άδωνη & την Κεραμέως που "γέμιζαν" το Mall ενώ ο Μητσοτάκης μίλαγε σε άδειες καφετέριες, όμως τελικά τί να το κάνω που ο κόσμος αγκάλιαζε τον Τσίπρα αλλά τους βουλευτές της εκλογικής του Περιφέρειας στην καλύτερη τους ανέρχονταν και στην χειρότερη τους αγνοούσε;